vrijdag 26 februari 2016

De lekkerste appeltaart ooit!


Appeltaart; één van mijn favorieten. W. was jarig de 14e, dus tijd om zelf een taart te bakken. Ik had nog een flinke lading appels in huis (Elstar appels waren die week in de aanbieding voor slechts €0,50 per kilo!), appeltaart moest het worden.

Deze appeltaart is zo lekker omdat er ook amandelspijs in zit. Er zit wel behoorlijk wat witte suiker in, maar als het maar bij heel af en toe blijft moet dat een keer kunnen.

Ik heb zelf de amandelspijs gemaakt, simpel om te doen en echt véél lekkerder dan degene die je in een kant-en-klaar pakje koopt.


Ingrediënten:

Taart
  • 1/2 citroen
  • 125 gram boter in kleine blokjes
  • 125 gram witte basterdsuiker
  • 250 gram zelfrijzend bakmeel
  • 1 1/2 kg appels (Elstar bijv.), geschild en in parten
  • 75 gram rozijnen, geweld
  • mespunt kaneel
  • 1 tl vanille-essence
  • 1 el custard
  • 4 el abrikozenjam
Amandelspijs
  • 175 gr (geblancheerde en) gepelde amandelen
  • 175 gr suiker
  • 1 ei
  • 1/2 citroen, schil geraspt en sap eruit geperst
Bereiding:

1. Boen de citroen schoon, rasp 1 tl schil bij elkaar en pers 1 el citroensap eruit. 
Verkruimel en wrijf de boter met de suiker, citroensap en een mespunt zout totdat het geheel een egale massa is geworden. Voeg 1 eetlepel water toe, meng het door totdat het water geheel is opgenomen en meng dan het zelfrijzend bakmeel met een wrijvende beweging door het boter/suikermengsel. als alle ingrediënten volledig gemengd zijn kan er nog 1 eetlepel water door het deeg. Laat het deeg een paar uur rusten op een koele plek.

2. Schep de appels met de rozijnen, kaneel, custard, vanille-essence en abrikozenjam door elkaar.

3. Verhit de oven tot 200 graden. Maak het deeg soepel door het weer op temperatuur te laten komen en even door te kneden. Rol 2/3 deeg tot een ronde lap, net iets groter dan de taartvorm. Druk het deeg in de taartvorm goed aan op de bodem en tegen de rand.

4. Maak de amandelspijs door de amandelen fijn te malen in een keukenmachine. Voeg dan de suiker, ei, rasp, citroensap en water toe en meng dit tot een gladde massa.

5. Verdeel het spijs over de taartbodem en druk goed aan. Verdeel dan het appelmengsel erover.

6. Rol het resterende deel van het deeg uit tot een ronde lap en snij in stroken. Verdeel dit in een ruitpatroon over de taart en druk goed aan.

7. Bak de taart 50 minuten op 200 graden, verhoog de temperatuur naar 220 graden en bak hem dan nog 10 minuten.

Tip:
  • Geduld is een schone zaak, goed laten afkoelen is belangrijk. De taart is de volgende dag eigenlijk op z'n best.
  • Je kunt het nog afmaken met een mooie glanslaag. Dat doe je door 6 el abrikozenjam te verwarmen in een steelpan en hiermee de taart te bestrijken. Leg dan een bord op de taart (kleinere diameter dan de taart natuurlijk) en bestrooi de rand met poedersuiker.
  • Lekker met een toef slagroom!

woensdag 24 februari 2016

Autisme: Verjaardag

Vandaag is L. jarig, hij is alweer 7 jaar geworden. 7 jaar! Zijn kalenderleeftijd klopt totaal niet met zijn (sociaal) emotionele leeftijd; toen ik hem enkele weken geleden vroeg hoe oud hij is ("twee") en hoe oud hij wordt als hij jarig ("drie") dacht ik, dat past inderdaad beter lieverd.

Ik vroeg hem ook of hij een feestje wilde geven, bij "Cowboys en indianen" (hebben we een kinderfeestje gehad van een groepsgenootje van hem, dat ging zo ontzettend goed dat we hadden voorgenomen dit ook te doen). "Ja!"
Wie mag er dan komen? Daar moest hij even over nadenken. Ik verwachtte een opsomming van zijn groepsgenoten, die waren er tenslotte de laatste keer dat we er waren ook bij maar het antwoord verraste me enigszins: "Ik!"
Natuurlijk lieverd, maar wie nog meer dan? Wie is jouw vriendje? Weet je wat een vriendje is L.? Iemand die je lief vindt en met wie je graag speelt.
"R. (broertjes naam)". "Papa en mama ook en M. (groepsleider Pontes)".
Wat is het toch een prachtig kind hè, maar emotioneel zo jong, blijkt wel weer.

Enkele weken geleden ben ik met L. achter de laptop gekropen. Wat hij graag op verjaardag wilde? Dat wist ie wel! "Een vuilnistruck!". Hij is namelijk nogal geobsedeerd door vuilniswagens, als hij de kans krijgt maakt hij van alles wat hij in zijn handen krijgt een kieparm en een container. Inventief, dat zeker en daarom heb ik hem eerst maar zijn gang laten gaan. Maar het loopt uit de hand, hij komt niet meer aan spelen toe en blijft hangen in zijn obsessie.

Elke dag vraagt hij welke dag het is. Want op donderdag worden de containers geleegd, daar kijkt hij de hele week naar uit. Als hij met de tablet speelt zijn het alleen maar filmpjes van containers die geleegd worden die voorbij komen.
Bizar, hoe hem dat toch altijd lukt. Hij kan niet lezen, schrijven of typen, maar weet feilloos de juiste filmpjes te vinden. Kwestie van doorklikken, heel bijzonder.

Een vuilnistruck dus, dat antwoord hadden we al aan zien komen en van te voren hadden we al gekeken wát er verkrijgbaar is en waar. Het moet wel L.-proof zijn, hij is behoorlijk lomp, plastic speelgoed is binnen 5 minuten stuk in zijn handen.

Bruder is een merk met redelijk grote en hufterbestendige vrachtwagens, ook een vuilniswagen mét zijlader zit in het assortiment bij bol.com. En inderdaad, dat was exact wat hij wilde.
Afgesproken dat hij die op verjaardag zou krijgen en toen was het ook klaar. Hij wist wat hij kreeg, hij heeft er verder niet naar gevraagd of het er over gehad. Als je het hem vroeg, wist hij exact tot in detail de vuilniswagen te beschrijven: "Oranje met een blauwe en gele container" "Kiept aan de zijkant".


En vanmorgen hadden we een intens gelukkig jongetje dat natuurlijk niet naar Pontes wilde. "Vuilnistruck mag mee in de auto", want stel je voor dat je kleine broertje ermee gaat spelen. Toch kon hij al heel lief delen met R., die mocht de gele container vasthouden, hij had zelf de blauwe vast. Dat was vorig jaar nog ondenkbaar, dat hij zijn speelgoed zou delen. Hij blijft echt wel vorderingen maken, mijn mooie jongen.


De traktatie, ook zoiets. Ik was al redelijk gestrest; waar moet ik op trakteren, het moet leuk zijn, maar ook wel gezond natuurlijk, wat spreekt zijn groepsgenoten aan. Ik wil toch graag de creatieve en verantwoorde moeder zijn, maar ging een beetje voorbij aan het doel; L. is jarig en gaat trakteren. L. lust bijna niks, maar wat hij wél graag eet (het is nog niet zo lang geleden dat we hier achter zijn gekomen) is chips.

Waarom ga ik het mijzelf zo moeilijk maken? Voor L. is het waarschijnlijk het allerleukste om te trakteren op zakjes chips, dat lust hij zelf ook zo graag!
Ik heb het hem nog gevraagd voor de vorm; rozijntjes of chips? En zijn ogen glunderden bij het zien van de chips. Duidelijk dus, het gaat erom dat hij plezier heeft, hij is jarig, het is niet een wedstrijd leukste-meest-gezonde-en-verantwoorde-traktatie voor moeders.
Ergens ben ik bang voor het oordeel van anderen; "Is ze leerkracht (geweest), trakteert ze op zoiets on-origineels". Waarschijnlijk ben ik mijn eigen grootste criticus.
Wel heb ik nog een cake gebakken voor de begeleiders, zo had ik toch ook het gevoel er nog een beetje moeite voor gedaan te hebben, haha.

We vieren de verjaardag zondag a.s. voor vrienden en familie, L. is dit jaar niet in de vakantie jarig en iedereen moet werken overdag. Voor L. zelf maakt het niets uit denk ik, hij heeft zijn vuilniswagen die hij zelf heeft uitgekozen gekregen, ik denk dat de rest hem weinig interesseert. Cadeautjes zijn leuk, maar de drukte van al die mensen in huis is lastig mee om te gaan.

Elk jaar maak ik zelf een verjaardagstaart voor de kinderen, vorig jaar was het een Lego-taart. Ook heb ik al een Nijntje-, Dikkie Dik, auto-, sterren- en Bob de bouwer/gereedschapstaart gemaakt. Hoe kan ik dat nog overtreffen?
Hij vindt het wel leuk om te zien, zo'n taart, maar hij eet er niets van. Ik denk dat ik dit jaar voor de vuilniswagentaart ga, dat zal hij ongetwijfeld prachtig vinden.
Toch leer ik nu ook weer van L. door iets relatief klein als een traktatie, namelijk dat het niet over de top fantastisch hoeft te zijn om leuk te zijn, iets wat eenvoudig is kan net zo leuk of zelfs nog veel leuker zijn.

maandag 22 februari 2016

Autisme: Hokjesdenken

Hokjesdenken; ik word er gek van. Niet alleen dat anderen dat doen, irritant, maar ook omdat ik mijzelf erop betrap dat te doen.

Het is best logisch dat we dat doen, want door mensen in hokjes te plaatsen creëer je overzicht en heb je het idee de boel onder controle te hebben. Je creëert daardoor ook een bepaald verwachtingspatroon, je gaat dan voor mensen al invullen wat en hoe ze zullen denken over iets. Meestal gaat het ook wel op, daarom doen we dat natuurlijk ook. Het geeft je veiligheid, je denkt te weten wat je kunt verwachten.

Maar wat als je niet in een hokje past?
Mijn oudste zoon bijvoorbeeld, door hem zie ik dat hokjesdenken erg beperkend kan zijn. Hij wordt woensdag a.s. 7 jaar oud. Bij een kind van 7 heb je bepaalde verwachtingen, op wat voor een punt hij zal zijn in zijn leven.

Een kind van 7 zit in groep 3 (hij is van feb. 2009), kan inmiddels lezen, schrijven en rekenen, is in staat zich te redden in het verkeer (onder begeleiding), speelt met vriendjes op woensdagmiddag, heeft zijn zwemdiploma's of is daar mee bezig en is al jarenlang zindelijk natuurlijk.

Hoe anders ziet zijn leven eruit. L. is een vijfhoekje in een wereld van vierkantjes en is volledig zichzelf. Die puurheid, daar kan ik nog veel van leren.

Vooral bij de diagnose verstandelijke beperking heb ik ontzettend mijn best moeten doen om uit het hokjesdenken te stappen. Wij zijn ouders die allebei (hoger) opgeleid zijn, dat schept een bepaald verwachtingspatroon. Ook bij mijzelf. Ik dacht altijd dat dat ons niet zou overkomen.
Ouders zonder opleiding, tsja, dat zij een kind krijgen met een verstandelijke beperking, de appel valt niet ver van de boom toch?
Hoe fout en veroordelend dacht ik destijds. Vreselijk zelfingenomen als ik er nu op terug kijk, alsof een hoger niveau betekent dat je beter bent dan een ander. Toch is dat de maatschappij waar we in leven, kijk maar eens naar het aanmeldformulier voor de basisschool. Op basis van het niveau van ouders wordt er een inschatting gemaakt van de capaciteiten van het kind, het verwachtingspatroon ligt er al voordat het kind is gestart op de school.


Mijn depressie maakt het mij niet makkelijker, ik denk ontzettend zwart/wit. De nuance zie ik vaak niet, ik reageer extreem op alles. Links of rechts, altruïst of narcist, voor of tegen.
Gelukkig helpt psychotherapie, de therapeut weet mij altijd een spiegel voor te houden of de boel te ordenen voor mij.
Zwart/wit denken is een soort van zelfbescherming, het is ook een vorm van hokjesdenken. De valkuil is dat je andere mensen be-/ en veroordeelt en gaat invullen voor ze wat ze denken. Teleurstelling ligt dan op de loer, omdat er aan bepaalde verwachtingen niet voldaan wordt. Vaak is het zo dat die verwachtingen niet uitgesproken worden, je gaat er bij voorbaat al vanuit dat de ander op een bepaalde manier handelt/reageert.
Ik ben wel eens boos op W. omdat ik verwachtte dat hij iets zou doen en dat dus niet deed. Onuitgesproken verwachtingen, daar komen vooral teleurstellingen van. Communiceren is zó belangrijk, óók als je al 14 jaar bij elkaar bent. Dat leer je wel met een kind als L., duidelijkheid is van essentieel belang. Waar mijn jongste wel dingen aanvoelt, heeft mijn oudste met autisme dat totáál niet.

Een diagnose voor je kind zoeken, dat is ook wel hokjesdenken. Toch biedt dat mij vooral zekerheid, handvatten en een handleiding voor het gedrag en het brein van mijn zoon.
Wel ben ik bang dat we bepaalde verwachtingspatronen creëren, stimuleren we hem wel voldoende? Vragen we niet te weinig van hem, omdat hij nu naar een kinderdagcentrum gaat in plaats van naar een school? Kan het ook zo zijn dat een diagnose in die zin beperkend voor hem kan zijn?

Ik hoorde van een moeder een heel mooie term: Regenboogkind. Er zit een regenboog aan leeftijden in haar zoon namelijk, verbaal/performaal/emotioneel/motorisch zit er behoorlijk verschil in op welke leeftijd hij functioneert. De term autisme dekt de lading wat minder goed en zorgt bij een groot deel van de bevolking nog steeds voor het "Rain Man" effect; "Maar ze kunnen dan toch heel goed rekenen ofzo, die autisten?". Dat dat maar opgaat voor een klein deel van de autisten, het is namelijk een heel spectrum en Rain Man gaat over een "idiot savant", weet lang niet iedereen.

Zwart/wit denken zorgt ervoor dat je voor anderen gaat invullen wat ze denken/weten/doen/voelen en dus eigenlijk dat je (ver)oordeelt. Ik streef ernaar het los te laten en de nuance op te blijven zoeken. Zonder (ver)oordelen zullen er ook geen stigma's zijn en zul je minder teleurgesteld worden.
In plaats daarvan komt er verwondering en verbazing. Prachtig streven toch? De wereld zal vast een stuk mooier zijn als we dat allemaal gaan nastreven.

zaterdag 20 februari 2016

Gezond en lekker: Boekweitpap met bessen en banaan

Mijn variant op het recept van living the green life

Zoals het met overnight oats gaat; het vraagt wat voorbereiding, maar dat is het zeker waard voor een heerlijk, gezond en voedzaam ontbijt!

Ingrediënten voor 2 porties:
  • 100 gram boekweitkorrels (ook wel boekweitgrutten)
  • 250 ml water
  • 2 bananen
  • 1 eetlepel kokosrasp
  • handjevol frambozen of andere bessen (mag bevroren zijn, geen probleem om dit te verwerken).
  • grote scheut plantaardige melk

Bereiding:

Doe de boekweitkorrels samen met het water in een weckpot en laat deze een nacht staan. Het is belangrijk dat de korrels goed weken, anders is het voor je lichaam moeilijk deze te verteren en de vitaminen en mineralen op te nemen.
In de ochtend giet je het water weg en doe je de geweekte boekweit in je blender samen met de overige ingrediënten. Mix tot je een dikke pap overhoudt. Schep dit in een bakje en bewaar de rest in een weckpot in de koelkast (dit blijft max. twee dagen goed).
Versier met fruit (kiwi, appel, banaan, bessen) en eventueel een andere topping zoals moerbeien, extra kokos, kaneel of pitten.

vrijdag 19 februari 2016

DIY: Allereerste babypakje inlijsten


Bijna alle babykleertjes die mijn kinderen gedragen hebben heb ik weggegeven, behalve het allereerste babypakje.

Nou ja, in het geval van L. het pakje wat hij van mijn tante gekregen heeft, L. was namelijk best wel tenger en heeft de eerste weken echt maat 50 gedragen, terwijl de kleinste maat die we in huis hadden maat 56 was.

Tsja, het was ons eerste kind, wisten wij veel. W. en ik waren allebei wel groot bij de geboorte en hebben maat 50 overgeslagen, ik ging er dus niet vanuit dit nodig te hebben. We hebben aan de kraamvisite die in de eerste dagen op visite kwam dan ook kleding in maat 50 gevraagd, zo hebben we toch nog een paar setjes gekregen.

Voor R. heb ik zijn eerste pakje zelf gekocht, daar had ik ook veel beter over nagedacht, ik wist ook wel wat ons te wachten stond natuurlijk. Ook de eerste schoentjes heb ik bewaard, dat is toch wel heel speciaal.

Ik wilde er steeds wel iets mee doen maar wat precies? Vanmorgen was ik bij de Action en zag ik deze geweldige Happy Memory lijsten, perfect om de babykleertjes stofvrij in te bewaren en op te hangen. Binnenin zit een soort prikbord met spelden, ik heb de kleertjes vastgespeld, that's it. Zo simpel en zo mooi.

Je kunt natuurlijk er nog meer in doen, wat dacht je van de eerste echo, de zwangerschapstest, de sokjes, het polsbandje van het ziekenhuis, een haarlokje, het zilveren armbandje met naam, het geboortekaartje, het knuffeltje; ik heb ideeën genoeg :)

De lijsten kosten €4,95 per stuk, zijn 30 x 40 cm en heb ik gekocht bij Action.

Natuurlijk kun je er veel meer herinneringen in stoppen, ik ga er ook één maken voor L., van opa Geert. Dat is W.'s vader, die veel te jong is overleden en stapelgek was met zijn kleinzoons K. en L.
L. heeft foto's in zijn kamer en beneden in de kamer staan er nog een paar, maar het is nog leuker om het allemaal te verzamelen op één plek. <3

woensdag 17 februari 2016

DIY: Mamaswap!

Ik heb meegedaan aan de #mamaswap van Kimberley, de mama van *Elara. Hierbij is het de bedoeling dat je een pakket gaat maken met minimaal 5 leuke items voor een onbekende mama. Je krijgt een paar steekwoorden ter inspiratie over wat voor een moeder het is. Ik trof een meisjesmoeder die erg van meisjes-dingen houdt. Ik heb nog geprobeerd even te spieken op haar Instagram, maar deze was afgeschermd. Ik zag dat het een jonge moeder was, getrouwd, dat kon ik nog meenemen bij het bedenken wat te maken.

Kimberley, de initiatiefnemer van de #mamaswap is een fanatische moeder van een heel bijzonder meisje, *Elara. *Elara is overleden eind 2014, Kimberley heeft ervoor gekozen toch door te gaan met het organiseren van de #mamaswap als eerbetoon aan haar dochter. Bijzonder jammer is het dan ook dat ze besloten heeft er na deze editie mee te stoppen omdat er veel kopieën bestaan van de #mamaswap, waarbij mensen zo brutaal zijn de naam én de tekst van de reglementen gewoon letterlijk over te nemen.

Wat heb ik gemaakt?


1. Een kledinghanger met de koosnaam van de dochter van mijn swapmama. Een vogeltje erop geplakt en een strikje erom maakt het helemaal af.
2. Een zelfgemaakte kaars.
3. Een gelukspot, met instructieboekje.
4. Een tekstbord met tekst die mij érg veel doet.
5. Een kleine hanger voor bijvoorbeeld een kindertekening of leuke poster. Dat is wit houten hartje met een versierde wasknijper erop geplakt en een lintje om het aan op te hangen.
5. Een grote hanger, gemaakt van een houten hart wat ik zwart geschilderd heb. een hertenkop erop geplakt, een tekststicker "Joy" erop geplakt en een versierde wasknijper erop. Voor memo's, boodschappenbriefjes of een kinderkunstwerk.

Verder heb ik er nog wat leuke, niet zelfgemaakte dingetjes in gedaan:
7. Twee ;potjes met bloemzaadjes. Leuk om samen met je kind kweken.
8. Een kleurboek voor volwassenen, voor vele zen-momenten :)
9. Een handgeschreven kaart met uitleg over de cadeaus.

Ik heb alle cadeautjes per stuk ingepakt met veel liefde en aandacht en natuurlijk heb ik de verzenddoos ook in een leuk papiertje gedaan. Ik het er met veel plezier aan gewerkt en hoop dat mijn swapmama er bij mee is. Het was nog even spannend, het bleek dat ze zich toch bedacht had en ze had geprobeerd zich af te melden wegens omstandigheden. Ik kreeg de vraag van Kimberley of ik al begonnen was met het maken van de swap om eventueel een andere swapmama toe te wijzen aan mij, maar ik was al klaar en had er gepersonaliseerde cadeaus in, dus heeft Kimberley haar er van overtuigd toch door te gaan, anders zou het betekenen dat iemand anders geen doos kreeg. Ik hoop maar dat het is goed gekomen!


Ik heb natuurlijk ook een mooi pakket gekregen! De spulletjes waren al ontzettend mooi ingepakt, het was een feestje het te mogen uitpakken allemaal.



Ik heb twee prachtige tekstborden gekregen, twee mooie houten kandelaars, twee betonlook kaarsenhouders, een muursticker, een fotolijstje en een toetjes kookboekje. Daar ben ik erg blij mee!

zondag 14 februari 2016

Dagje uit: Gratis naar de gezondheidsbeurs @ Utrecht!

"But first, let me take a selfie"
Vandaag ben ik een lekker dagje uit geweest met twee vriendinnen, M. en D. Ik had twee toegangskaarten gewonnen voor de gezondheidsbeurs en de dames hadden allebei wel zin om mee te gaan. D. kon voor slechts €2,50 aan een toegangskaart komen, helemaal tof dus!

Oppas is lastig voor mij, L. heeft logeerweekend dus heb ik R. gewoon meegenomen vandaag. Wandelwagen mee en we kijken wel hoe het gaat is mijn nieuwe motto; niet teveel nadenken over wat er wel niet mis kan gaan en gewoon gaan!

De beurs was leuk, maar érg druk. Meteen bij binnenkomst hadden we meer het idee op de huishoudbeurs beland te zijn, vooraan stond de Oriflame-stand, niet iets wat ik verwacht bij een gezondheidsbeurs.

We hebben eerst maar eens lekker geluncht; ik met een ecologisch broodje met brie, walnoot en honing.




Er waren allerlei verschillende stands, van goede doelen tot de gezondheidswinkel en van massagestoelen tot yogathee-stands. Het meest interessant vond ik de stand waar yogakussens verkocht werden, ik heb een prachtig meditatiekussen gekocht.
R. heeft hem thuis meteen in gebruik genomen, je kunt er schijnbaar ook goed op zitten als je tv wilt kijken ;) W.'s reactie: "Jezus, ook echt in geitenwollensokken-kleuren". Hahaha, yes, and I'm proud of it! Wat is daar mis mee? Ik hou nou eenmaal van paars. En het borduursel maakt het net iets specialer dan een bij bol.com besteld kussen, nietwaar?


Ook was er een stand van Coolbear, de suikervrije ranja. Ik had al gelezen in de Facebookgroep van Monique van der Vloed dat ze er zouden zijn; met het codewoord "meukvrij met Monique" kreeg je nog eens extra korting. Leuk, twee flessen ranja voor €4,- gescoord. De kinderen zijn helemaal over op deze ranja die gezoet is met stevia, het was even wennen maar ze drinken het inmiddels met smaak op.


Voor W. heb ik een massagehandschoen gekocht, hij vindt het heerlijk om gemasseerd te worden, ik krijg alleen vrij snel kramp in mij handen. Dit hebben D., M. en ik op elkaar uitgeprobeerd, het voelt echt heel erg fijn! Leuk cadeautje voor Valentijnsdag dus ;)

De Kangoo jump schoenen hebben we nog geprobeerd, dat lijkt me gaaf om te hebben! Alleen nogal prijzig: €189,-. Je belast je knieën aanzienlijk minder dan met hardlopen en het is erg leuk om te doen.

Ook hebben we gehoelahoept, dat viel niet tegen. Leuke workout met een verzwaarde hoepel, dat het goed voor je is geloof ik meteen. De funfactor is ook hoog, toch ben ik bang dat zo'n hoepel op een gegeven moment in de hoek belandt. Misschien moet ik eerst eens kijken of ze tweedehands te vinden zijn.

Er waren ook allerlei lezingen, van Amber Alberda en Ralph Moorman bijvoorbeeld, maar dat is toch wat lastiger bij te wonen met een peuter erbij.

Gratis leesvoer
Nog een leuke anekdote; R. is zindelijk, maar als hij aangeeft dat hij moet plassen moeten we maken dat we bij een wc komen.
Ik heb hem snel op de arm gepakt en heb een wc opgezocht, onderweg liep ik achter een dame in een mooi blauw mantelpakje op prachtige hakken. Lang blond haar, ze zag er erg mooi uit. Ze was me net voor bij de wc's, er stonden natuurlijk flinke rijen, zowel bij de dames als de heren.
Ik ben de herenwc ingestapt omdat die rij toch iets korter was, R. is tenslotte ook van het makkelijk geslacht grapte ik nog tegen hem, wij mogen dus wel daar naartoe.

R. begon wat te drammen "ik moet heel erg nodig plassen!", ik zei hem dat hij nog even geduld moest hebben omdat er nog een paar dames voor ons aan waren. De blonde dame in het blauw draait zich om en zegt "ach schat, moet je zo nodig? Ga maar in mijn plaats hoor." Blijkt dat die dame Kim Holland is! Geinig hè? We kletsen nog wat over en weer over peuters en zindelijkheid.
De andere vrouwen reageerden instemmend, ik mocht de eerstvolgende vrije wc in. Fijn, zulke meelevende mensen :)

Toch was ik blij dat ik weer buiten stond, ik vond de drukte ook wel behoorlijk stressvol. Al met al een zeer leuke en geslaagde dag, ik kan een bezoekje zeker aanraden!

zaterdag 13 februari 2016

Browniecheesecake met frambozen


Brownie en cheesecake in één! Ideaal voor Valentijnsdag, het is simpel te maken, ziet er geweldig uit en smaakt goddelijk.

Ingrediënten ± 15 stuks :
  • 200 g pure chocolade
  • 200 g boter op kamertemperatuur
  • 400 g fijne kristalsuiker
  • 5 eieren
  • 110 g bloem, gezeefd
  • 400 g verse roomkaas
  • 1 tl vanille-aroma
  • 120 g frambozen (vers of diepvries)
ook nodig: rechthoekige bakvorm van 20×30 cm, ingevet en bekleed met bakpapier of taartvorm van ∅ 26 cm, ingevet

Bereiding:

Verwarm de oven voor op 170ºC. Doe de chocolade in een kom en verwarm boven een pan met kokend water (het water mag de kom niet raken). Draai het vuur uit en laat de chocolade smelten. Laat iets afkoelen.

Klop de boter met 250 g van de suiker tot een luchtig mengsel en voeg een voor een 3 eieren toe. Roer de gesmolten choc olade erdoor en spatel de bloem er luchtig door. Schep ¾ van dit mengsel in de beklede bakvorm.

Klop in een andere kom de roomkaas met de rest van de suiker en eieren en het vanille-aroma glad en spreid uit op het chocolademengsel in de bakvorm.

Breng schepjes van het chocolademengsel aan op het roomkaasmengsel en werk dit er met een vork losjes door, zodat een marmerpatroon ontstaat. Druk de frambozen erin en bak 40-45 min. in het midden van de oven. Laat afkoelen (zeker een uur) en serveer in blokken (of in punten als je een ronde taartvorm gebruikt hebt natuurlijk).

Bereiden ± 30 min. / oven ± 45 min. / afkoelen ± 1 uur.

Een recept uit delicious. hét bakboek.

vrijdag 12 februari 2016

DIY: Valentijnsdag

Zondag a.s. is het alweer zover: Valentijnsdag! Vriendlief is ook jarig die dag, dus voor mij heeft Valentijnsdag niet de speciale betekenis die het voor anderen heeft, cadeaus doen we niet aan.

Een kaartje zal ik zeker nog wel naar mijn Valentijn sturen, ook al heb ik in de 14 jaar nog nooit een kaartje terug gehad. Het is gewoon zo leuk om een kaartje met zorg uit te zoeken, plus de spanning van het wachten op een reactie. Én we krijgen tegenwoordig van onze kinderen een leuk zelfgeknutseld cadeau, dat maakt de jaren van verwachtingsvol afwachten en lichtelijk teleurgesteld zijn als vriendlief en niet aan gedacht had wel goed!

Ook dit jaar kun je weer gratis een valentijnskaart sturen als je een lipstickzoen zet in de hoek waar je normaal een postzegel plakt!

Er zijn talloze Valentijn DIY's te vinden online, ik heb er een paar op een rijtje gezet.


donderdag 11 februari 2016

Gezond en lekker: Bloemkoolstamppot met Hindoestaans tintje.



Hoe krijg je een peuter zover dat hij van de avondmaaltijd niet alleen het vlees opeet, maar ook de aardappels en de groentes? Laat hem meehelpen met het maken van het eten! Echt, dat is magisch, hoeveel lol we hebben samen en hoe enthousiast hij nu is over het eten. Omdat hij zelf mee heeft geholpen is de stap naar proeven veel kleiner. We hebben zoveel minder strijd nu, fijn!


Nou vind ik het niet willen eten ook niet echt iets om de strijd over aan te gaan, hij heeft donders goed door dat het een machtsmiddel is en weet het ook zo in te zetten. Het is een fase, het hoort bij de ontwikkeling hou ik mijzelf maar voor. Het is juist goed dat hij door deze fase gaat, dat betekent dat hij zich op een "normale" manier ontwikkelt, in elk geval volgens de richtlijnen.

Mijn oudste is nog steeds een heel erg moeilijke en kieskeurige eter; als ik hem niet voer 's avonds, dan eet hij vrijwel nooit. Dát hij eet is belangrijker dan het stukje zelfstandigheid ontwikkelen momenteel, dus daar ligt nu de focus op. Hij is aan de lichte kant, als hij nog meer afvalt bestaat de kans dat we moeten stoppen met de medicatie. Dat betekent dat zijn ontwikkeling zal stagneren of dat hij terug valt, kortom, dat probeer ik koste wat het kost te voorkomen.

We hebben alles geprobeerd, maar wat voor nu werkt is aardappels met een laag appelmoes erover. Dit heb ik al uit weten te bouwen naar aardappels met groentes erdoorheen geprakt en daar overheen appelmoes.
Van de week hem zelfs zover gekregen dat hij een kaasschnitzel geproefd heeft. Dat smaakte wel goed en hij heeft hem helemaal opgegeten! Een enorme mijlpaal, want vlees eet L. niet, tenzij verwerkt in de pastasaus.

Dit recept heb ik afgelopen week gemaakt en het was een groot succes bij de hele familie, dit ga ik zeker vaker maken! Een simpele manier om wat meer groentes binnen te krijgen. Geprakt/gestampt eten schijnt ook gezond te zijn, omdat je lichaam dan bepaalde voedingsstoffen beter kan opnemen.

Ingrediënten:

  • kruimige aardappels
  • 1 bloemkool
  • klontje boter
  • snuf zout
  • beetje peper
  • 1 theelepel Hindoestaande masalamix  (geroosterde specerijen- en kruidenmix te koop o.a. bij Jumbo)
Bereiding:

Schil de aardappels, dat kun je ook samen met je peuter doen. Hij een dunschiller, jij maakt het af met een mesje. Snij de aardappels in stukken en kook ze gaar in ca. 12 minuten.
Snij de bloemkool in kleine roosjes, schil de stam en snij in stukjes. Kook dit gaar in ca. 10 minuten.
Giet de aardappels af en stamp ze fijn met een stamper. Giet dan de bloemkool af en doe bij de aardappelen in de pan. Doe het klontje boter erbij en stamp de bloemkool fijn en door de aardappels heen. Als het een lekker smeuïge puree is, voeg dan de masalamix, wat zout en wat peper toe en roer het erdoor.
Lekker met een kaasschnitzel of cordon bleu erbij.

woensdag 10 februari 2016

Autisme: "Een kapot vijfhoekje"

Een prachtig verhaal over anders zijn. Ik kwam hem online tegen en vond hem zó mooi! Om goed over na te denken.

In de wereld van de puntige vierkantjes werd eens een vijfhoekje geboren.
Vijfhoekjes waren jammer genoeg niet gewenst bij de puntige vierkantjes. De vierkantjes zeiden: "We breken er wel een hoekje af, dan is het ook een vierkantje". Dat ging niet zo makkelijk als
ze dachten. Ze timmerden erop los, maar het lukte niet om er een vierkantje van te maken. Het vijfhoekje was nu flink beschadigd.

De puntige vierkantjes waren teleurgesteld over het resultaat. Ze
gaven het kapotte vijfhoekje dan maar een grote plank, een houten vierkant, met twee kijkgaten erin. Het vijfhoekje moest voortaan altijd die plank voor zich uit dragen, om op een vierkant te gelijken. Zo kon het zich jarenlang in de wereld van de vierkantjes bewegen. Dat vonden de vierkantjes best aanvaardbaar.

Het vijfhoekje werd doodmoe van altijd met die grote zware plank te zeulen. Het bleef maar zoeken en zoeken naar een oplossing om ooit echt een vierkantje te worden. Na lange tijd kwam het uitgeputte vijfhoekje een paar wijze afgeronde vierkantjes tegen. Die zagen er
veel vriendelijker uit dan de puntige vierkantjes.

"Hoe kan ik ooit nog een echt vierkantje worden?" vroeg het vijfhoekje.
"Jij? Een vierkantje? Maar je bent gewoon een vijfhoekje!" zegde één van de afgeronde vierkantjes. "Leg die plank eens even neer."

De andere afgeronde vierkantjes zagen het nu ook. "Ja! Jij bent gewoon een vijfhoekje! Jij hoeft toch niet te doen alsof je een vierkant bent! Je hebt alleen maar een hoekje meer dan wij, daar is niks mis mee. Wij kennen er nog zulke, hoor!"

Bij de afgeronde vierkantjes mocht het kapotte vijfhoekje dat zware stuk hout eindelijk weggooien. Een paar puntige vierkantjes hadden dat van ver gezien en zeiden: "Oei, nu gaat het heel erg slecht met het vijfhoekje, het lukte altijd zo goed met die plank!"

Maar het vijfhoekje wist wel beter.

zondag 7 februari 2016

Herman de vriendschapskoek #blijmaker



Vriendschap moet je vieren en hoe kan dat beter dan met een vriendschapskoek?
Maak kennis met Herman; Herman is een vriendschapskoek die niet te koop is, maar alleen gegeven kan worden. Ook wel bekend als Pleun trouwens.

Naar het schijnt is het van oorsprong Deens, ik heb in 2009 ooit een Herman mogen ontvangen van mijn oma en vond het idee zo leuk dat ik heb besloten zelf een zuurdesemketting op te starten, ik ga dus het basisdeeg maken om het uit te kunnen delen; het lijkt me ontzettend leuk om dit te delen met vriendinnen die dit ook weer gaan delen enzovoort.
Alsof je een steentje in het water gooit en de rimpelingen van het water steeds verder uitdijen. Hoe ver zouden we kunnen komen?


Herman groeit langzaam, maar liefst tien dagen. Door enzymen in het deeg kan hij niet bederven. In dag negen moet je Herman in vijf porties verdelen, en er drie (of vier, mocht je zelf niet meer verder willen gaan en opnieuw starten met dag 1) weggeven. Met liefde gemaakt, om het verder uit te delen.

Ingrediënten:
  • 100 gram suiker
  • 250 ml warm water
  • 1 zakje gist van 7 gram
  • 225 gram bloem
Bereidingswijze:

Los de suiker op in een half kopje van het warme water
Strooi de gist erbij en laat dit 10 minuten staan
Roer de rest van het water en het bloem erbij
Klop dit met de houten lepel tot een mooi glad beslag
Dek het af met een vochtige theedoek
Laat alles dit alles rusten op kamertemperatuur tot de volgende dag

Basisverzorging voor Herman
  • Herman nooit in de koelkast zetten, hij houdt van warmte
  • Hij wil kunnen ademen, dus afdekken met een schone (thee)doek is genoeg
  • Wil graag kunnen groeien, dus houdt van een ruime kom
  • En hem op non-actief zetten: gewoon invriezen
Dag 1: Vandaag heb je Herman opgestart. Laat Herman in een grote kom zitten zodat hij lekker kan groeien.
Dag 2 & 3: Roer Herman 2 à 3 keer per dag goed door.
Dag 4: Herman krijst van de honger! Geef hem snel: 2 dl.melk, 150 gram bloem en 200 gram suiker.
Dag 5 t/m 8: Roer Herman 2 à 3 keer per dag goed door.
Dag 9: Herman heeft reuze honger! Geef hem zijn gebruikelijke portie eten, wat ook bij dag 4 staat. Verdeel hem vervolgens in 5 porties en geef er 3 weg met de brief die hieronder staat ter uitleg.
Dag 10: Herman valt bijna flauw van de honger. Geef hem voordat hij in de grote hete oven gaat nog wat te eten:
  • 1,5 dl olie
  • 250 gram suiker
  • 350 gram bloem
  • 3 eieren
  • snuf zout
  • 100 gram gehakte noten (naar smaak) en/of rozijnen
  • 100 gram gehakte chocolade (puur is het stevigst)
  • 2 geraspte appels
  • 2 eetlepels kaneel
Roer Herman goed door zodat hij een sterke jongen wordt. Giet hem in een bakvorm, net tot de helft, anders komt de koek over de rand heen! Na 60 tot 75 minuten in de oven op 170 graden kun je Herman opeten.



De brief:

Het volgende gedeelte is de brief waar ik het over had bij dag negen. Deze moet je even printen en meegeven met de Herman (het basisdeeg wat je weggeeft).

Herman is een vriendschapskoek die niet te koop is, maar alleen gegeven kan worden. Herman groeit langzaam maar zeker, via een natuurlijk gistingsproces. Het duurt 10 voor je hem kan eten. Je hebt deze Herman van een vriend of vriendin gehad, en dat is een grote eer! Hij/zij gunt jou dus het genoegen van het (voor)bereiden en delen van deze overheerlijke vriendschapskoek.

Herman hoeft niet in de koelkast te staan en heeft ook geen deksel nodig. Gewoon afdekken met een doek is goed. Herman groeit op kamertemperatuur.

Dag 1: Vandaag heb je Herman gekregen. Laat Herman in een grote kom zitten zodat hij lekker kan groeien.
Dag 2 & 3: Roer Herman 2 à 3 keer per dag goed door.
Dag 4: Herman krijst van de honger! Geef hem snel:
- 2 dl melk
- 150 gram bloem
- 200 gram suiker
Dag 5 t/m 8: Roer Herman 2 à 3 keer per dag goed door.
Dag 9: Herman heeft reuze honger ! Geef hem zijn gebruikelijke portie eten, wat ook bij Dag 4 staat. Verdeel hem vervolgens in 5 porties en geef er 3 (of 4) aan iemand die jij het genoegen van deze heerlijke koek gunt met een kopie van de brief.
Dag 10: Herman valt bijna flauw van de honger; Geef hem voordat hij in de grote hete oven gaat nog wat te eten:
  • 1,5 dl olie
  • 250 gram suiker
  • 350 gram bloem
  • 3 eieren
  • snuf zout
  • 100 gram gehakte noten (naar smaak) en/of rozijnen
  • 100 gram gehakte chocolade (puur is het stevigst)
  • 2 geraspte appels
  • 2 eetlepels kaneel
Roer Herman goed door zodat hij een sterke jongen wordt. Giet hem in een bakvorm, net tot de helft, anders komt onze koek over de rand heen! Na 60 tot 75 minuten in de oven 170 graden kun je Herman opeten. Eet smakelijk!

Alternatief recept voor dag 10; geraffineerde suikervrij:
  • 150 ml (kokos)olie
  • 4 eieren
  • 250 gram bloem
  • 1 theelepel kaneel
  • 1 theelepel zout
  • 2 appels in stukjes
  • 50 gram amandelmeel
  • 1 theelepel vanillebourbon
  • 100 gram rozijnen
  • handje gehakte noten
  • 200 gram kokosbloesemsuiker

zaterdag 6 februari 2016

Gezond en lekker: Bietenmuffins van Rens Kroes

Gisteren zijn we naar "De nacht heeft 1000 ogen" geweest, een heel bijzonder en enerverend evenement met o.a. jazz, poëzie, beeldende kunst, fotografie, cocktails en een insectenproeverij. 
Ook Hanneke van BioLokaal was er, met allerlei zelfgemaakt en gezond lekkers te proeven. Zo had ze brownies gemaakt met een wel heel bijzonder ingrediënt, namelijk bieten. 

Lekker! Ik heb al eens eerder zoiets gemaakt, naar een recept van Rens Kroes in Jamie Magazine. Vrienden en familie vonden het ook geslaagd, dus dit kun je zeker je niet-suikervrij etende gasten voorzetten.

donderdag 4 februari 2016

Autisme: De tandemfiets

Vorig jaar in de zomer kwam er een moeder met haar autistische zoon bij mij iets ophalen geloof ik. Ik ken haar via Twitter, ik heb een week getwittert voor @Coevordenaren en heb daar leuke contacten aan over gehouden.
Ze kwam met haar zoon op een tandemfiets, heel bijzonder. L. kan inmiddels zonder zijwieltjes fietsen, maar hij kan absoluut niet deelnemen aan het verkeer. Hij heeft het inzicht niet, snapt de regels niet en kan al helemaal niet anticiperen of snappen dat zijn acties de overige weggebruikers beïnvloeden.

We hebben het wel geprobeerd hoor, dat zeker. Naast hem fietsen, maar je verongelukt er zelf bij op die manier. Hij fietst rustig in het midden van de weg, bochten zijn nog lastig, remmen gaat vaker niet dan wel goed; kortom de stress die dit oplevert is niet te doen.
Hardlopend mee met hem is een pittige intervaltraining, hij staat om de haverklap stil, fietst tegen obstakels aan; bijna net zo lastig als naast hem fietsen dus.

Na een gesprek met de moeder heb ik een aanvraag gedaan bij de gemeente Coevorden, via de WMO kun je zo'n tandem aanvragen als je voldoet aan de gestelde eisen.
Er is een gesprek geweest met de gemeente, er is een onderzoek gedaan door een extern bureau en de tandem werd toegewezen! We hebben hem in bruikleen, dus het onderhoud wordt ook voor ons gedaan. Fijn!

In augustus kregen we groen licht, in januari is de fiets dan eindelijk geleverd. Het passen ging niet goed, L. kroop onder de tafel en werkte totaal niet mee, we moeten hem zelf dus nog even goed instellen, maar dat moet lukken.

Ik had gedacht dat het ons veel vrijheid zou geven, L. houdt wel van fietsen namelijk, bij Pontes hebben ze ook een tandem en een vrijwilliger fietst wekelijks met hem. Dat schijnt hij erg leuk te vinden. Hij zit nu achterop op mijn normale fiets en R. noodgedwongen nog voorop, maar ook hij groeit daar wel uit nu.

Nadat ik het stoeltje voor R. achterop bevestigd had was het animo bij L. om erop te gaan wel wat groter. We hebben er een flink eind op gefietst, wat bij mij in behoorlijke spierpijn resulteerde. "Nee joh, wij hoeven geen trapondersteuning, wij zijn wel sportief!". Maar het maakt nogal uit of je op een gewone fiets rijdt of een tandem, haha.

Van de vier keer dat we nu gefietst hebben, is het twee keer zonder al te veel protest best goed gegaan. Maar L. is er nog niet erg enthousiast over, R. wel. "Gaan we op de paarse fiets?".
Ook ik moet er nog flink aan wennen, het is echt wel een groot gevaarte. Overduidelijk niet een normale fiets. Voor mijn gevoel staat er in neonletters GEHANDICAPT boven ons hoofd als we erop fietsen. Het huilen stond me ook wat meer nader dan het lachen bij de aflevering, maar dat kan ook wel wat met L.'s weerstand en opstandigheid te maken hebben.

Het is een nieuwe fase, de droom van een kind wat zich zelfstandig redt in het verkeer en naast mij fietst of gewoon zelf ergens naartoe fietst, die moet ik schrappen uit mijn systeem. Even weer een stukje rouw en verwerking waar ik nu blijkbaar tegenaan loop. Gek, ik had me er zo op verheugd, de tandem. Lange toertochten bij mooi weer, L. die zijn overtollige energie kwijt kan; er zitten zoveel voordelen aan!

Ach, we moeten allebei even wennen, L. en ik, als het straks mooi weer is zul je ons vast nog vaak tegenkomen fietsend rondom Coevorden!

dinsdag 2 februari 2016

Gezond en lekker: Pasta met pesto en kip




Deze pasta met romige kip-pesto saus is echt een aanrader! Erg lekker én snel op tafel. Ideaal! Ik kocht vroeger de kipfilet a la Romana van Bertolli regelmatig, zo'n maaltijdpak waar je nog wat verse ingrediënten aan toe moet voegen. Sinds ik de pakjes en zakjes geschrapt heb uit huize Tromp ben ik erg creatief geworden met koken. Ik heb mijn eigen variant bedacht op de kipfilet a la Romana van Bertolli, deze is suikervrij, troepvrij, met veel verse groentes en volkoren pasta.

Mijn kinderen zijn er dol op, ook best wel een unicum dat we alle vier hetzelfde eten bij de avondmaaltijd :) Nou ja, voor mijzelf laat ik de kip weg, ik eet liever vegetarisch tegenwoordig.

Ingrediënten:
  • 300 gr (volkoren) penne
  • 300 gr. kipfilet in blokjes
  • 4 el groene pesto
  • 1 bakje creme fraiche (125 ml) of pakje (soja/rijst) kookroom
  • 2 uien, gesnipperd
  • bakje cherrytomaatjes, gehalveerd
  • 250 gr. (kastanje) champignons in plakjes
  • 100 gr rucola
  • peper naar smaak
  • cayennepeper naar smaak
  • Parmezaanse kaas
Bereiding:
Zet een pan water op en kook de pasta volgens de bereidingswijze op het pak.
Doe een scheut olie in een pan en bak de stukjes kip gaar in circa 4-5 minuten met een snufje peper. Voeg vervolgens de ui toe en bak deze 2 minuten mee. Voeg daarna de champignons en cherrytomaatjes toe en bak dit ongeveer 3-4 minuten mee.
Vervolgens voeg je de pesto, crème fraiche (kookroom), cayennepeper en zwarte peper toe. Laat dit een paar minuutjes warm worden. Giet de pasta af als deze gaar is en meng dit door de saus. 
Serveer de pasta met een pluk rucola en eventueel nog een beetje Parmezaanse kaas.

Tip: Ook lekker met wat geroosterde pijnboompitten (in plaats van kaas)!